dreamyourweblog

Waar we het hebben over alles wat ons interesseert

Open Data

door Thijs van de Laar | 385 reacties

‘Open’ is misschien wel het meest gebruikte voorvoegsel in internetland. De meest bekende zijn: open source, open innovatie en open data. Allemaal nauw verwant. Open staat op het internet synoniem voor gedeeld en vrij toegankelijk. Het wordt steeds vanzelfsprekender om kennis te delen. Ook voorheen gesloten kennis, waar je zelf veel tijd en moeite in hebt gestoken om het te vergaren. En vaak met positieve gevolgen.

Een klassiek voorbeeld is Goldcorp, een bedrijf in het delven van goud, dat na eindeloos gezocht te hebben naar goudaders al hun zuur verzamelde en voorheen geheime kaarten openbaar maakte. Voor wie het goud wist te vinden, lag er een half miljoen dollar te wachten. De winnaars waren twee Australiërs, die op basis van de geopenbaarde data een driedimensionale kaart van de ondergrond hadden gemaakt. De helft van alle ontdekte delfplekken was voor Goldcorp nog onbekend, en op meer dan driekwart van deze plekken werd een significante hoeveelheid goud gevonden.

Open data en de overheid

Open data zijn vaak rauwe, onbewerkte gegevens. Op basis van die gegevens kunnen innovatieve applicaties worden gemaakt, die ook een maatschappelijk belang dienen. Overheden maken hier dan ook dankbaar gebruik van. Zo hebben de rijksoverheid en onder andere de gemeentes Nijmegen en Eindhoven een portal waarvia een hoop openbare gegevens toegankelijk zijn. Tevens worden er wedstrijden uitgeschreven voor applicatie ontwikkelaars die nieuwe toepassingen weten te verzinnen, veelal georganiseerd door Hack de Overheid. Twee voorbeelden van apps die gebruik maken van open data zijn Casperflights en Vistory. Respectievelijk een real-time overzicht van al het vliegverkeer, en een app waarmee op locatie historisch materiaal kan worden opgevraagd. Beiden leuke gadgets.

Data verbinden

De beschikbare bronnen zijn echter nog vaak nauw afgebakende, kennis-intensieve eilandjes. Echt krachtig wordt open data pas als je verschillende databronnen gaat verbinden. Zo kun je tot verbanden komen die eerder nog niet gelegd zijn. Er wordt dan ook hard gewerkt om zo veel mogelijk databronnen te linken, om toe te werken naar een zogenaamd semantisch web. Uiteenlopende bronnen van kennis en context komen zo bij elkaar om een sterk verbonden netwerk van open data te vormen. Een speeltuin voor innovators.

Open data en beleidsvorming

Tot nu toe blijven applicaties op basis van open data nog vooral bij handige of grappige gadgets, zoals de eerder genoemde voorbeelden. Dat ligt niet aan de ontwikkelaars, maar juist aan het soort data dat voorhanden is. Het is leuk om te weten waar alle openbare toiletten of kunstwerken in een stad staan, maar de écht relevante maatschappelijke problemen worden hier niet mee opgelost.

Nog meer open data die gerelateerd is aan beleid kan wel een verschil maken. Dit kan leiden tot interessante maatschappelijke toepassingen en inzichten. Er kunnen applicaties gemaakt worden die de complexe overheidsdata inzichtelijk maken, zodat burgers nauwer betrokken kunnen worden bij besluitvorming. Burgers kunnen zich dan door middel van slimme apps een gefundeerde mening vormen, en deelnemen aan de maatschappelijke dialoog.

Er zijn al een hoop interessante datasets voorhanden in zorg en onderwijs, maar naar mijn mening nog te weinig gerelateerd aan beleid. Misschien ligt dat soort data ook wel gevoeliger, of is er de angst om niet meer in de hand te hebben wat er mee gebeurt. Koudwatervrees is begrijpelijk, maar feit blijft dat het delen van de juiste bronnen een schat aan nieuwe inzichten kan opleveren.

Conlusie

Open data stimuleert de creativiteit van ontwikkelaars, en stelt ze in staat om gerichte oplossingen te vinden voor maatschappelijke problemen. Vooral het leggen van verbindingen tussen verschillende databronnen is daarbij ontzettend krachtig. Echter, om oplossingen écht maatschappelijk relevant te krijgen, zal er meer ruwe data openbaar moeten worden gemaakt over onderwerpen waarop daadwerkelijk beleid wordt gemaakt. Als de creatieve geesten van applicatie ontwikkelaars daar op worden losgelaten, zijn de maatschappelijke goudaders zo gevonden.

Referenties

Werken bij dreamyourweb

door Mark Marijnissen | Reageer

Ik werk sinds oktober voor dreamyourweb, na meer dan twee jaar gewerkt te hebben als freelance webdeveloper ("Made by Mark"). In deze blogpost vertel ik waarom ik deze keuze heb gemaakt en wat mijn eerste indrukken zijn van dreamyourweb.

Ik ben in april een experiment aangegaan. Omdat ik alleen een computer nodig heb om te werken, had ik besloten een wereldreis te maken terwijl ik blijf werken. Werken in de zon op een strandje in thailand klonk als een ontzettend goed idee...

... maar na 4,5 maand viel dat flink tegen. Door het werk en de deadlines kon ik mijn mede-reizigers niet bijbenen: Zij leerden elkaar sneller kennen en verhuisden vaker naar een nieuwe plek. En ik bleef me een toerist voelen tussen de Indiers en Thai. Als werkende wereldreiziger hoorde ik bij niemand thuis. Bovendien zitten er nog meer nadelen aan alleen werken:

  • Je hebt beperkte capaciteit.
  • Je kunt niet alle vaardigheden tot in een expertise ontwikkelen, en hierdoor wordt het lastig klanten een totaalpakket aan te bieden. En je levert in op de uiteindelijke kwaliteit.
  • Je hebt geen collega's om mee te sparren en van te leren.
  • Je hebt sneller een blinde vlek door gebrek aan feedback.

Zodoende besloot ik terug te komen om een team te zoeken...

... en die heb ik gevonden bij dreamyourweb!

Aanvankelijk sprak dreamyourweb me aan, omdat ze een goed proces hadden opgezet met onder andere een wekelijkse scrum, kanban borden en geautomatiseerd testen. Ook lag er een duidelijke focus op moderne web-applicaties en lol in je werk.

Drie maanden later blijkt dat een "goed proces" zacht uitgedrukt is: dreamyourweb gebruikt onder andere de lean startup filosofie om zo efficient mogenlijk innovatieve ideeën te realiseren. Daar komt veel meer bij kijken dan software ontwikkeling. Ik heb bijvoorbeeld geleerd hoe je ideeën kunt evalueren met behulp van het Business Model Canvas. Op die manier kun je snel de zwakke plekken ontdekken die getest moeten worden. Zo blijkt vaak dat marktbehoefte een grote aanname is in het project. dreamyourweb test graag eerst deze aannames, zoals de marktbehoefte voordat er software ontwikkeld wordt.

Dreamyourweb heeft me er bewust van gemaakt dat ik vaak nog te technisch denk. Dat is een bekende valkuil voor programmeurs, en dat gaat ten koste van gebruikersgemak. Alhoewel ik altijd erg op gebruikersvriendelijkheid heb gelet, tilt dreamyourweb dit nog een stapje hoger. Bijvoorbeeld door uit te gaan van user-stories. Opdrachtgevers denken vaak ook in hetgeen dat ze willen hebben, hoe een concrete feature eruit moet komen te zien. "Zou je daar een knop kunnen toevoegen en hier een balk?" Hierdoor snapt een ontwikkelaar niet waarom dat nodig is, user stories bakenen een functie af doordat ze ook het waarom mee communiceren. Een ontwikkelaar kan dan bedenken dat het veel logischer, goedkoper, gebruiksvriendelijker is om het probleem op een andere manier op te lossen. Ook werkt dreamyourweb "design-first": ze laten eerst een mockup van het ontwerp goedkeuren voordat ze verder gaan met implementatie. Het klinkt heel logisch, maar als ontwikkelaar denk je vaak in termen van hoe moet ik de database aansturen en welke modellen moeten op welke manier in elkaar haken. Ik heb deze truuks toegepast op mijn huidige klanten, en ze zijn duidelijk meer enthousiast en tevreden. Ik heb op deze manier ontdekt dat er stiekem meer "technisch denken" gebeurde dan ik dacht!

En dreamyourweb heeft nog meer positieve effecten op me gehad: Ik kan af en toe een work-a-holic zijn - dan werk ik meer dan goed voor me is. Dat zorgt op de lange termijn voor minder lol, productiviteit en kwaliteit. Bij dreamyourweb wordt daar goed op gelet. Zo zei Thijs bevoorbeeld een keer geschokt en verbaasd: "Heb je op zondag nog lopen werken? Maar Mark, dat moet je echt niet doen hoor!". Dat is precies de sociale steun die ik kan gebruiken!

Op deze manier heeft dreamyourweb mij geholpen mijn blinde vlekken te zien en mijn vaardigheden te ontwikkelen. Ik heb ook nog veel andere dingen geleerd, zoals Ruby on Rails, impact mapping, betere communicatie (naar de klant) en beter samenwerken (in het team). Er wordt geregeld gevraagd of iedereen het werk nog leuk vind, wat we willen doen en waar we heen gaan met ons bedrijf. Dreamyourweb heeft hier een sterke visie, en laat zich niet verleiden door opdrachten waar meer geld en minder lol in zit.

Deze voordelen komen niet zonder nadelen: Het is flink wat werk om een bedrijf te sturen waar vijf mensen gelijkwaardig samenwerken. Het is een jong bedrijf, en onze indentiteit, diensten en producten zijn nog aan verandering onderhevig. Daarbij is niemand van ons van huis uit een verkoper. Bij elkaar opgeteld zorgt dit voor hakkelige acquisitie en valt hier nog een hoop te leren.

Ik heb in de afgelopen maanden de mannen van dreamyourweb ook wat beter leren kennen. Stuk voor stuk was ik aangenaam verrast: Andres is tijdens de lunch een onuitputtelijke bron van algemene wetenschappelijke kennis (Serieus, Andres, hoe weet je toch al die dingen!?) en kent toffe series zoals Archer en Adventure Time. Thijs had een verborgen artistieke kant met zijn interesses in theatersport, zingen en gitaar. Bovendien kan ik van hem nog eens leren om rustig te praten! Met Luc ben ik een keer brilliant wezen feesten en Bram heeft me meerdere keren feedback gegeven waar ik echt wat mee kon.

Al met al heb ik precies gevonden wat ik zocht in dreamyourweb. Ik kan me richten op innovatie en ondernemen. Ik leer over project management. Er is ruimte voor eigen projecten en ideeën. Ik werk in een mooi kantoor met uitzicht op heel Nijmegen. Er is een uitgebreide lunch (met tosties). We spelen tafelvoetbal of Unreal Tournament als we een pauze nodig hebben! Maar boven alles: Ik ben nu samen met vier toffe mensen, bezig een gaaf bedrijf met een mooie toekomst te runnen!

Ode aan het kaartje

door Thijs van de Laar | 2 reacties

‘Het kaartje’ is een betalingsbewijs dat over de loop van honderden jaren is geëvolueerd. Het werkt ongeveer zo: je betaald geld voor een papiertje, waarop staat dat je toestemming hebt om iets te mogen doen. Als iemand twijfelt over jouw bevoegdheid, dan laat je je papiertje zien. Simpel genoeg. Maar toch dachten de grote openbare vervoerders het beter te kunnen.

Het resultaat is de OV-chipkaart. Iedereen die er mee gereisd heeft, is op een bepaald moment wel tegen een probleem aangelopen. En dat terwijl het systeem bedoeld is om het leven gemakkelijker te maken. Een kort overzicht van eigenaardigheden:

  • Een reiziger kan aan zijn vervoersbewijs niet meer zien of hij in- of uitgechecked is. Vroeger haalde je gewoon een papiertje uit je zak, en was alles duidelijk, voor zowel de conducteur als voor jezelf.
  • Het is onverwachts mogelijk dat je geen tegoed meer op je kaart hebt staan en in de haast nog moet opladen. Zulke verrassingen leiden op stations regelmatig tot hoorbare frustratie en gemiste treinen.
  • Je moet er tijdens je reis constant op bedacht zijn dat je moet uitchecken. Niet bepaald zorgeloos, en je wordt er tot vervelens toe aan herinnerd.
  • Als het uitchecken eenmaal wel in je systeem zit en gebeurt zonder er bij na te denken, dan slaat thuis soms de twijfel toe. Aan de kaart zelf kun je immers niet zien of je uitgecheckt bent, wat zo een dure grap kan worden.
  • Je weet bij het inchecken niet wat je reis gaat kosten. Bij de aankoop van een kaartje was je uitgave meteen duidelijk. Stel je voor dat je in een restaurant zou moeten bestellen zonder de prijs van de gerechten te weten.
  • Reizen met groepen personen is moeilijker geworden. Met het vertrouwde kaartje was het mogelijk om eenvoudig meerdere te kopen. Nu is dat niet meer zo vanzelfsprekend. Menig kleuterjuf moet bijvoorbeeld voor elk kind in haar klasje een aparte chipkaart kopen en deze in/uit-checken.

Hoe kan dit zo lopen? Het antwoord is eigenlijk heel simpel. Door één aspect van het kaartjes-kopen te verbeteren, het inchecken, is het vervoersbewijs als geheel onderuit gegaan. Ga maar na, het inchecken bij verschillende vervoerders is inderdaad gemakkelijker geworden. Maar alle techniek die daarvoor nodig is geweest, heeft er voor gezorgd dat de bovenstaande problemen zijn ontstaan. Dit is een duidelijk geval van een IT-oplossing die met de beste bedoelingen voor de reiziger is geïntroduceerd, maar onvoorziene complicaties met zich meebrengt.

Het belang van testen en leren

De OV-chipkaart is eerst getest voordat hij landelijk is doorgevoerd. Sommige steden functioneerden daarbij als proef. Er werd gekeken of het nieuwe ov-chip systeem effectief geïntegreerd kon worden binnen het openbaar vervoer, en hoe de gebruikers daar mee omgingen. Toch blijkt nu achteraf dat één wijziging op het gebied van het inchecken, problemen geeft op andere gebieden. Wat valt hier uit te leren?

Bij technische toepassingen is er altijd het gevaar dat schijnbaar kleine aanpassingen onvoorziene gevolgen met zich meebrengen. Met grote implicaties voor de eindgebruiker. En dat terwijl juist de techniek moet werken voor de gebruiker, in plaats van dat de gebruiker moet werken met de techniek. Door klein te beginnen en snel bij te sturen hadden de makers van de ov-chipkaart deze problemen kunnen voorkomen. Echter toen de eerste tests gedaan waren, was de doorvoering van de chipkaart al zo op stoom dat er geen ruimte meer was om bij te sturen. Jammer, want een momentje van bezinning had tot een beter resultaat kunnen leiden, dat wel ingespeeld was op de behoeftes van de reiziger.

Binnenkort verdwijnt ‘het kaartje’ volledig uit het openbare vervoer. En ik betreur het. Het simpele, beproefde, persoonlijke, integere, no-nonsense kaartje moet plaats maken voor een hip maar ontoereikend alternatief. En nog onterecht ook. Dag kaartje, ik zal je missen.

Het juiste gereedschap voor het karwei

door Bram den Teuling | Reageer

Is een bepaalde database, framework of programmeertaal beter? Dit is een discussie die vaak gevoerd wordt. Laatst ook weer. Een organisatie was van mening dat al diens software met dezelfde programmeertaal geschreven dient te worden en met dezelfde database dient te werken, omdat dit gemakkelijker is in het onderhoud ervan. Dit klinkt als een logische redenering, echter wij hebben een aantal redenen om hier anders over te denken. Stel je gaat een huis bouwen: neem je dan alleen een hamer mee?

Het principe van de hamer

Abraham Maslov - de psycholoog, ook wel bekend van de Maslov piramide - zei in 1966: “I suppose it is tempting, if the only tool you have is a hammer, to treat everything as if it were a nail.” Als je jezelf beperkt tot één enkele programmeertaal of database is dit natuurlijk het geval. Je gebruikt geen tool die op het probleem is toegespitst. Is het probleem voorhanden een gigantische berg data, die efficiënt opgeslagen moet worden en waarmee slim gerekend dient te worden over meerdere distributies? Gebruik dan Cassandra of Mongodb als database en Hadoop als programmeertaal. Heb je een innovatief project, waarbij nog veel onduidelijk is en veel veranderd gaat worden, gebruik dan bijvoorbeeld Ruby als programmeertaal. Om snel inzicht te krijgen in data, gebruik je Matlab... etcetera.

Er bestaat vaak een drempel om nieuwe tools aan te leren. Als ik in Frankrijk ben is de beste communicatie-tool natuurlijk Frans. Het kost me alleen zoveel moeite om Frans te leren, dat ik me telkens weer met Engels en wat handen- en voetenwerk probeer te redden. Engels voldoet in dit geval als soort general purpose taal. Je moet jezelf afvragen of het leren van Frans de investering waard is en in hoeverre een general purpose taal ook voldoet. Iedere techneut heeft een eigen voorkeur voor een bepaalde tool. Iedere programmeur heeft een duidelijke eerste keus voor een bepaalde programmeertaal, maar het risico is dat hij of zij daarmee ieder probleem zal proberen om te buigen naar een probleem in zijn taal. Met mijn hamer lijkt inderdaad alles een spijker.

Onderhoud

Een nieuwe tool aanleren kost dus moeite en is daarom niet altijd nuttig. Echter wat onze klant aangaf is dat het ook op termijn onderhouden dient te worden. Het is wel mogelijk om een goed onderhoudbaar systeem op te zetten. Om te starten dien je je systeem modulair op te zetten. Iedere module lost een duidelijk afgebakend probleem op. Je bent dan vrij om per module de perfecte tool te kiezen. Integratie tussen talen gebeurt dan via een zogenaamde Application Programming Interface (API) met een bepaald protocol. De modulaire architectuur stelt je in staat om te kiezen wat voor tool je gebruikt voor een bepaald probleem.

Deze vrijheid is niet genoeg om het onderhoudsprobleem op te lossen. In termen van onderhoud kan het niet de bedoeling zijn, om veel verschillende specialisten - met kennis van verschillende programmeertalen en databases - in dienst te hebben voor ieder deelprobleem of module. Er moeten dus keuzes gemaakt worden: Welke talen wil je leren spreken. Als organisatie wil je jezelf zeker niet vastleggen op een bepaalde tool, maar dien je wel huiverig te zijn voor nieuwe tools. Er moet dus een gezonde afweging worden gemaakt welk gereedschap je wel en niet in je gereedschapkist opneemt. Enkel een hamer in je kist is als organisatie heel ongezond, maar een reusachtig assortiment met allerlei specialistische tools in huis halen is misschien ook wel erg overdreven.

De afweging

Het is het eeuwen oude dilemma van ontdekken (exploratie) versus uitbuiten (exploitatie) dilemma. Keer op keer dient hier een overweging in gemaakt te worden. Hoe veel extra tijd kost het leren van deze nieuwe tool en moet ik deze tool als organisatie in mijn gereedschapkist hebben? Of kan ik het wel af met mijn hamer...

Geleerde lessen:

  • ieder probleem heeft een beste tool-for-the-job
  • het kost moeite om een nieuwe tool te leren
  • iedere tool brengt onderhoud met zich mee
  • kijk uit dat je niet vanuit jouw tool denkt en alles ziet alles een spijker
  • er is een degelijke afweging nodig tussen het uitbuiten van tools die je al kent en het ontdekken en gebruiken van een tool die perfect geschikt is voor een bepaald karwei

Verder lezen:

Ondernemers hebben nooit geluk

door Luc Vandewall | Reageer

Onlangs heb ik het boek ondernemers hebben nooit geluk van Ali Niknam gelezen. Het boek beschrijft de lessen die Ali Niknam tijdens zijn toch redelijk jonge carriere geleerd heeft.

In deze blog heb ik een vijftal punten opgepikt waarop Ali Niknam mij aan het denken heeft gezet en hoe ik deze punten ga integreren binnen dreamyourweb (uiteraard met de hulp van de overige partners van dreamyourweb).

Richt een non-profit bedrijf ernaast op

Geld verdienen is één maar iets goeds doen voor de gemeenschap is twee. Ik volg Ali Niknam’s gedachtegang om naast een bedrijf een tweede bedrijf op te richten dat goed doet voor de gemeenschap en de samenleving. Stiekem heb ik dit al eens gezien bij mijn held Richard Branson die in zijn begindagen al dit principe toepaste door bijvoorbeeld een hulplijn voor vrouwen aan te bieden die ongewenst zwanger waren geworden (let op: rond die tijd heerste er nog een taboe op abortus in het Verenigd Koninkrijk). Ik realiseer me dat we dit ook al hebben gedaan door dreamyourworld op te richten; het platform waarop mensen hun plannen kunnen presenteren en daarbij geholpen worden bij het genereren van nieuwe ideeen, de uitwerking van een business model canvas of het bedenken van testen om hun plannen te valideren.

Neem geen belangrijke beslissingen met zijn allen

Ali Niknam’s schets een situatie waarbij een beslissing vanuit de organisatie wordt gemaakt met zijn allen middels een reeks van langdurige vergaderingen en gesteggel onderling. De beslissing die uiteindelijk genomen wordt blijkt verkeerd uit te pakken en de beslissing dient terug gedraaid te worden. De organisatie heeft hierdoor best veel onder geleden. Niet alleen hebben de vergaderingen gezorgd voor veel verlies van productiviteit; ook heeft het gesteggeld een negatieve impact gehad op het moraal binnen het bedrijf. Ali’s gouden tip is daarom ook om dergelijke belangrijke beslissingen te laten nemen door een (3-koppige) commissie en niet in een vergadering. Vergaderingen kunnen nog altijd maar dan alleen om de meningen, ideeen en de politieke belangen in de organisatie te peilen. Deze tip wordt op micro-niveau al uitgevoerd binnen dreamyourweb (bijvoorbeeld bij de aanschaf van bepaalde zaken) maar het blijft een uitdaging om dit beslismodel die Ali beschrijft erin te houden naarmate dreamyourweb groter wordt.

Het belang van vooruitkijken

Ondernemen is vooruitkijken. Ali Niknam geeft een aantal situaties waarin blijkt dat door zijn vooruitdenkend vermogen zijn bedrijf door een aantal cruciale ontwikkelingen heeft kunnen leiden waardoor het bedrijf zo groot even kunnen groeien dat het nu is. Deze ontwikkelingen heeft me doen realiseren dat we binnen dreamyourweb nog meer moeten vooruitdenken naar waar de kansen in de markt zullen ontstaan en hoe dreamyourweb zich daar invulling aan gaat geven. Een uitdaging daarbij zal zijn hoe we invulling hieraan gaan geven aangezien we met 5 personen zijn. We zullen dus vooral met zijn 5en eruit moeten komen waar we het bedrijf willen hebben en hoe we daar persoonlijk invulling aan gaan geven.

Balans van de ondernemer zelf

Een deel van het boek gaat over hoe Ali op een bepaald moment zichzelf niet meer lijkt te zijn op mentaal vlak. Door de velen uren die hij maakt voor zijn bedrijf en de opgehoopte stress leidt hij zijn leven op de automatisch piloot. Uiteindelijk volgt hij een advies op om een mental coach in de arm te nemen; iets wat hij nooit zelf gedacht had nodig te hebben. Met de mental coach lukt het Ali om beter om te gaan met bepaalde uitdagingen van het ondernemerschap. Een daarvan is om vooral prive dingen te doen die bijdragen aan de productiviteit en creativiteit van de hemzelf. Veel van wat hij in privéleven doet (sport, eten, drinken, boeken lezen) dragen bij aan het ondernemen.

Internationale ambities? Weef het nu in het DNA

Mocht je als bedrijf zijnde de ambitie te hebben om over de grens te gaan kijken. Dan kun je niet vroeg genoeg beginnen met het verweven van bepaalde standaarden, protocollen en cultuur dingen binnen je bedrijf. Dit is cruciaal om deze stap te kunnen zetten.Binnen dreamyourweb wordt stiekem ook geflirt naar de overstap om overal in het land te kunnen werken. Momenteel worden al een aantal dingen uitgezocht om bijvoorbeeld het projectboard, in ons geval een kanbanbord, om die digitaal te krijgen. Met een beetje geluk kan Bram een gekoesterde wens in vervulling laten gaan door over 3 maanden in Amsterdam te gaan wonen en is het zeker niet ondenkbaar dat ik binnen nu en 12 maanden wellicht een tijd in Berlijn ga wonen en ondernemen.

Conclusie

Persoonlijk was ik aangenaam verrast door de hoeveelheid concrete tips hij gaf en de redelijk filosofische diepgang dat het boek bood (zonder daarbij langdradig of warrig te worden). Vooral dat laatste vond ik verrassend aangezien ik al redelijk wat boeken van ondernemers heb gelezen die vooral over zichzelf aan het praten waren zonder daarbij echt me aan het denken te zetten. Kortom een aanrader voor iedere ondernemer. Disclaimer: dreamyourweb maakt geen gebruik van de diensten en producten van TransIP (het bedrijf van Ali Niknam noch heeft het contact met hem gehad.